Home

Województwo łódzkie w drewnie zaklęte

Pozostałe kategorie

Województwo w drewnie zaklęte

Po całym województwie łódzkim rozsiane są budowle drewniane, przypominające dawne dzieje Polski. Są to wspaniałe dzieła dawnej sztuki budowlanej, ciesielskiej i snycerskiej, dodatkowo posiadające niesamowitą atmosferę i nastrój.

Opis

W dawnej Polsce budowano oczywiście przede wszystkim z drewna, był to materiał tani i najłatwiejszy do pozyskania. Tylko w bardziej znaczących miastach powstawały budowle z kamienia czy cegły, a w małych ośrodkach, nie było też wielu specjalistów, którzy znali by się na murarce. Widać to bardzo dobrze także w województwie łódzkim. Po całym terenie rozsiane są budowle, przypominające dawne dzieje Polski. Są to wspaniałe dzieła dawnej sztuki budowlanej, ciesielskiej i snycerskiej, dodatkowo posiadające niesamowitą atmosferę i nastrój.

popowice_kosciol.jpg

Kościół w Popowicach – przykład budownictwa typu wieluńskiego

Wyjątkowymi nie tylko na skalę województwa są zabytki z terenu powiatu wieluńskiego. Ziemia Wieluńska wypracowała sobie charakterystyczny typ kościoła drewnianego. Budowle te pochodzą w większości z XVI wieku, do dzisiaj zachowało się ich aż 10: w Wieluniu, Łaszewie, Grębieniu, Wierzbiu, Gaszynie, Popowicach, Kadłubiu, Naramicach, Łagiewnikach i Wiktorowie. Skupienie tak wielu zabytków drewnianych najwyższej rangi jest wyjątkowe w skali całego kraju. Wszystkie te budowle posiadają wspólne cechy architektury, równocześnie każdy z nich jest inny i wyjątkowy. Najcenniejszą świątynią jest bez wątpienia kościół w Grębieniu, gdzie całe wnętrze wypełnione jest wspaniałymi renesansowymi malowidłami.

Drewniane zabytki Ziemi Wieluńskiej to nie tylko kościoły typu wieluńskiego. W niewielkiej wsi nad Wartą – Kamionie znajduje się cenny zabytek budownictwa ludowego – drewniana osiemnastowieczna kapliczka zbudowana z potężnych modrzewiowych bali.

Oczywiście kościoły drewniane występują także w innych miejscach województwa. Nie są one już tak skupione, nie tworzą także unikatowego typu, nadal jednak są to perełki architektoniczne, które koniecznie trzeba odwiedzać podczas swoich wędrówek. Większość z nich pochodzi z XVIII w. i w wielu z nich zachowało się barokowe wyposażenie. Do ciekawych świątyń należą te z Brzezin, Bratoszewic, Twardej, Raczyna, Rychłocicach, Białej i Modlnej.

Bolimów, dom drewniany, widok od ul. Farnej.

Dom w Bolimowie

Na terenie województwa znaleźć można jeszcze wiele domów drewnianych, mających wartość zabytkową. Są to budynki w Wiktorowie, Bolimowie, Dzietrznikach i Naramienicach. Innym rodzajem zabudowy są domy, które odnaleźć możemy w ośrodkach miejskich aglomeracji łódzkiej, a są one pozostałością po dawnych tkackich dziejach miast. Takie budowle znajdziemy jeszcze w Ozorkowie czy Zgierzu. W Teofilowie, zachowała się cała zabudowa mieszkalna, a w Grotnikach nadal odnaleźć możemy drewniane wille. Warto obejrzeć także mariawicki zbór w Lipce, który powstał na początku XX w., mimo tego że jest to budynek drewniany, nawiązuje on swoimi elementami do gotyku np. poprzez łuki w oknach.

Inną perłą województwa jest dwór w Ożarowie. Pochodzący z połowy XVIII wieku wspaniały przykład tradycyjnego dworu szlacheckiego. Cała budowla jest w stylu barokowym, wybudowana z modrzewia, który jest w naszym klimacie najbardziej odpornym gatunkiem drewna. Dzięki temu po ponad 250 latach istnienia dwór nadal prezentuje się wspaniale. Dziś stanowi siedzibę Muzeum Wnętrz Dworskich, a starannie odtworzone wnętrze pokazuje nam jak wyglądała typowa siedziba polskiej szlachty.

Ożarów. Zrewitalizowany zespół dworski składający się z drewnianego dworu z 1757 r. z łamanym dachem polskim i dwoma alkierzami, parkiem z pomnikami przyrody i stawami, altaną oraz basztą widokową. Zespół ten jest Oddziałem Muzeum Ziemi Wieluńskiej w Wieluniu.

Dwór i park w Ożarowie

W pobliżu dworu w Ożarowie, na niewielkim wzniesieniu w Kocilewie, znajduje się wiatrak. Obecnie również podlega pod Muzeum Wnętrz Dworskich. Dzięki zrekonstruowanemu wyposażeniu możemy zobaczyć jak dawniej mielono mąkę. Inny wiatrak znajduje się w Kurowie, pochodzi on z 1888 r.

Młyn Gospodarczy w Ldzaniu

Młyn w Ldzaniu

Warto także wspomnieć o szeregu drewnianych młynów wodnych znajdujących się nad rzekami regionu łódzkiego. Najciekawszy wydaje się szlak młynów wodnych nad Grabią, do których należą m.in. te w Woli Marzeńskiej i Ldzaniu-Talarze. Warte obejrzenia są także te nad Wartą np. w Kępowiźnie i Konopnicy.

Niewiele drewnianych budowli pozostało w Łodzi, poza tym jej krótka historia powoduje, że dosyć wcześnie budowano w niej z cegły. W mieście tym obejrzeć można jednak 2 wspaniałe kościoły z XVIII w. Pierwszy to zbudowany w 1765 r. kościół św. Józefa znajdujący się na ul. Ogrodowej – wcześniej jednak mający swoje miejsce na placu Kościelnym. Kościół przeniesiono, gdy zdecydowano się na budowę większego w centralnej części miasta. Kolejnym kościołem jest znajdujący się w Mileszkach budynek z XVIII w. uważany za starszy niż ten z Ogrodowej. Jednak najstarszym zabytkiem w obrębie miasta są drewniane kapliczki św. Antoniego i św. Rocha, słynące z cudownmych źródeł, mające swoje miejsce w łodzkich Łagiewnikach.

Skansen Architektury Drewnianej w Łodzi

Skansen Łódzkiej Architektury Drewnianej w Łodzi

Łódź w ostatnich czasach wzbogaciła sie także o Skansen Łódzkiej Architektury Drewnianej. Mieści się on w podwórzu Muzeum Włókiennictwa, a przeniesiono do niego wille letniskowe z Rudy, kościół z Nowosolnej oraz domy drewniane z łódzkich ulic.

Stronę wyświetlono dzięki technologii MobileMS oraz finn.pl